EBEVEYNLERE ÇOCUKLARINA YARDIMCI OLMAK İÇİN İPUÇLARI
Size ve çocuğunuza yardımcı olacak yaşa uygun kaynaklar için lütfen Bölüm 1’deki yaş kılavuzuna bakın.
Çocukların olaya olan ilgisi ve soruları zamanla değişeceğinden, olayı birden fazla kez tartışmak için hazır olun.
Bazı çocuklar arkadaşları ve akrabalarıyla vakit geçirerek teselli bulur; diğerleri olayı tek başına işlemeyi tercih edecek. Çocuğunuza, öfke, suçluluk ve üzüntü dahil olmak üzere travmaya karşı birçok farklı tepki vermenin normal olduğu konusunda güvence verin. Çocuklara, insanların duygularını farklı şekillerde ifade ettikleri de söylenebilir. Örneğin, bir kişi ille de ağlamadan üzüntü hissedebilir.
Çocuğunuzun duygusal dünyasındaki bu olası dalgalanmaların farkında olun ve bunlara karşı sabırlı olun.
Bazı çocuklar için anma törenleri ve diğer ritüeller önemli olurken, diğerleri duygularını sanat yoluyla veya akranlarıyla bağlantı kurarak daha rahat ifade edebilirler. Çocuğunuzun öfke ve üzüntü gibi duygularını ifade etmenin yapıcı yollarını belirlemesine yardımcı olun. Çocukları düşüncelerini, duygularını ve deneyimlerini bir günlüğe yazmaya veya deneyimlerinin resimlerini çizmeye teşvik edin. Bu, onlara duygularını ifade etmeleri için bir araç sağlayacaktır.
Duygularınızı dürüstçe ifade edin, ancak çocuğunuzu daha fazla korkutmamak veya üzmemek için elinizden gelenin en iyisini yapın. Çocuklarınızla konuşmak için sessiz bir yer ve zaman bulun ve herhangi bir soruya hazır olun Çocukların zaten bildiklerini öğrenerek ve ardından hangi soruları olduğunu öğrenmek için dinleyerek bir konuşma başlatmak genellikle en iyisidir. Çocuğunuz size cevaplayamayacağınız bir soru sorarsa “bilmiyorum” demenizde bir sakınca yoktur.
Çocuğunuz ne olduğunu tartışmak istediği ölçüde, anladığı dili kullanarak açık konuşmalar yapın. Yetişkinler travmatik olayları tartışmaktan kaçındıklarında bu, konunun “tabu” olduğu izlenimini verebilir ve bu da sonuçta çocuğun korku ve endişesini artırmasıyla sonuçlanabilir.
Tanıdık programları sürdürerek, çocuklar yavaş yavaş normallik duygularını yeniden tesis edecek ve olanlarla ilgili kaygıları önemli ölçüde azalacaktır.
Sosyal destek ve arkadaşlıklar iyileşme için önemlidir. Çocuklar için özel geziler veya grup etkinlikleri planlayın ve onları akranlarıyla görüşmeye ve sosyalleşmeye teşvik edin.
Çocuklar, başkalarının iyileşmesine katkıda bulunduklarını hissettiklerinde travmatik bir olaydan daha çabuk kurtulma eğilimindedirler. Mümkünse, temizlik işlerine yardım etmelerini veya zor zamanlar geçirebilecek diğer kişilere ulaşmalarını sağlayın. Ardından, çabalarını eğlenceli aktivitelerle ödüllendirin.
Çocukları faaliyetlerle meşgul tutmak, dikkatlerini dağıtacak ve etkili bir şekilde başa çıkmalarına yardımcı olacaktır.
Tekrar tekrar izlemek, özellikle televizyonda her gördüklerinde olayların tekrar ettiğine inanan küçük çocuklar için rahatsız edici olabilir. Tüm çocuklar için aşırı maruz kalma bunaltıcı olabilir ve sıkıntı ve çaresizlik duygularına yol açabilir.
Bu, çocuklarınıza yalnızca kontrolün sizde olduğunu göstermekle kalmayacak, aynı zamanda onlara stresli durumlarla nasıl düşünceli bir şekilde başa çıkacaklarını da öğretecektir.
Acil olay geçtikten sonra bile güvencelerin sık sık tekrarlanması gerekebilir. Birlikte fazladan zaman geçirmek de güven verici olabilir. Devletin ve toplum kurumlarının toplumun güvenliğine nasıl yardımcı olduğunu açıklayın.
Olaydan önce duygusal sorunlar veya önceki travmaya maruz kalma gibi zorluklar yaşayan çocukların özellikle savunmasız olabileceğini unutmayın.
Çocuğunuzla ilgili endişeleriniz varsa veya duygusal ve/veya davranışsal sorunlar altı haftadan uzun süre devam ediyorsa, bir ruh sağlığı uzmanına danışın.
Çocuk doktorları, okullar ve dini kuruluşlardan ruh sağlığı sevkleri alınabilir.
EBEVEYNLERE KENDİLERİNE YARDIMCI OLMALARI İÇİN İPUÇLARI
genellikle çocuklarına en iyi nasıl yardım edecekleriyle ilgilenirken aynı zamanda olanlarla ilgili kendi şoklarıyla başa çıkmaya çalışırlar. Hem çocuklar hem de yetişkinler sıklıkla korkar ve kafası karışır. Yetişkinler gibi, çocukların da aileleri ve hayatlarındaki önemli kişiler hakkında endişelenme olasılığı daha yüksektir. Aşağıdaki ipuçları, ebeveynlere travmatik bir olaydan sonra kendilerine ve çocuklarına yardımcı olma konusunda rehberlik edebilir:
Ebeveynler genellikle aileleriyle ilgilenmeye o kadar odaklanırlar ki, kendilerine bakmak için zaman ayırmazlar. Olanlarla ilgili duygularınızı ifade etmek için kendinize zaman ve alan tanıyın. Bir travmadan sonra ruh halinde dalgalanmalar yaşamanız normal olduğundan, duygusal durumunuza karşı sabırlı olun.
Neler yaşadığınızı anlayacak diğer yetişkinlerle konuşarak zaman geçirin. Sevdiklerinizden destek almak her zaman iyi bir fikir olsa da, tipik destek sisteminizdeki kişilerin aynı olayı yaşamaları halinde riske atılabileceğini unutmayın. Durum buysa, yerel destek grupları hakkında bilgi edinmek isteyebilirsiniz.
Sağlıklı davranışları sürdürebilenler, yaşamları üzerinde daha fazla kontrol sahibi olma eğilimindedirler ve daha etkili bir şekilde başa çıkabilirler. Uyuşturucu ve alkol kullanımından kaçının.
Rutinlere bağlı kalmak, travmatik bir olaydan sonra aileyi normal hayata döndürmede hem ebeveynler hem de çocuklar için yararlıdır.
Travmatik bir olaydan sonra taşınmak veya iş değiştirmek cazip gelse de, stres ve kargaşa zamanlarında önemli yaşam kararları vermekten kaçınmak genellikle en iyisidir.
Kendinize yardım etmekte zorlanıyorsanız, ailenize yardımcı olamayacağınızı unutmayın.
Bu makalenin DoktorTakvimi web sitesinde yayımlanması, yazarın açık izniyle yapılmaktadır. Web sitesindeki tüm içerikler, fikri ve sınai mülkiyet mevzuatı kapsamında uygun şekilde korunmaktadır.
DocPlanner Teknoloji A.Ş. web sitesi tıbbi tavsiye sunmaz. Bu sayfanın içeriği, metinler, grafikler, görseller ve diğer materyaller de dahil olmak üzere, yalnızca bilgilendirme amacıyla oluşturulmuştur ve tıbbi tavsiye, teşhis veya tedavinin yerini almak amacı taşımaz. Herhangi bir sağlık sorununuzla ilgili şüpheniz varsa, bir uzmana danışınız.