Lomber spinal stenoz (belde dar kanal), spinal kanalın daralması sonucu sinir yapılarına baskı oluşmasıyla karakterize, özellikle ileri yaş grubunda sık görülen dejeneratif bir omurga problemidir. Ağrı, uyuşma, yürüme mesafesinde kısalma ve fonksiyonel kısıtlılık ile seyreden bu tabloda tedavi yaklaşımı multidisipliner olmalıdır. Manuel terapi, cerrahi dışı konservatif tedaviler arasında, semptomların azaltılması ve fonksiyonel kapasitenin artırılması açısından önemli bir role sahiptir.
Lomber spinal stenoz; omurga kanalının, lateral reseslerin veya nöral foramenlerin daralması sonucu sinir köklerinin baskı altında kalmasıdır. En sık nedenleri:
Disk dejenerasyonu
Faset eklem hipertrofisi
Ligamentum flavum kalınlaşması
Postüral bozukluklar
Omurga segmentlerinde hareket kaybı
olarak sıralanabilir.
Hastalar genellikle ayakta durmak ve yürümekle artan, oturmak veya öne eğilmekle azalan bel ve bacak ağrısından yakınırlar.
Manuel terapi; eklem, kas, fasya ve sinir dokularına yönelik, elle uygulanan değerlendirme ve tedavi tekniklerini kapsar. Amaç:
Hareket kısıtlılığını azaltmak
Mekanik yüklenmeyi dengelemek
Sinir dokusu üzerindeki basıyı dolaylı olarak azaltmak
Fonksiyonel hareketi iyileştirmek
Manuel terapi, spinal kanalı anatomik olarak “genişletmez”. Etkisi daha çok fonksiyonel ve biyomekanik mekanizmalar üzerinden gerçekleşir:
Güncel klinik kılavuzlar ve çalışmalar, lomber spinal stenoz tedavisinde:
Manuel terapi
Egzersiz terapisi
Eğitim ve yaşam tarzı düzenlemeleri
kombinasyonunun, yalnızca pasif yaklaşımlara kıyasla daha etkili olduğunu göstermektedir.
Özellikle cerrahi endikasyonu olmayan veya cerrahiyi ertelemek isteyen hastalarda, manuel terapi destekli konservatif yaklaşımlar yürüme mesafesi, ağrı düzeyi ve fonksiyonel bağımsızlık üzerinde olumlu etkiler sunmaktadır.
Manuel terapi özellikle:
Hafif–orta dereceli lomber stenozu olanlar
Cerrahi gereksinimi olmayan hastalar
Mekanik bel ağrısı ve postür bozukluğu eşlik edenler
Yürüme ile artan ancak istirahatle azalan semptomları olan bireyler
için uygun bir konservatif seçenek olabilir.
Aşağıdaki durumlarda manuel terapi tek başına yeterli değildir:
İleri derecede nörolojik defisit
İlerleyici kuvvet kaybı
İdrar–gaita kontrol problemleri
Şiddetli ve ilerleyici dar kanal bulguları
Bu gibi durumlarda cerrahi değerlendirme önceliklidir.
Belde dar kanal tedavisinde manuel terapi, spinal yapıları doğrudan değiştirmeyi değil; hareket kalitesini artırmayı, ağrıyı azaltmayı ve fonksiyonel yaşamı iyileştirmeyi hedefler. Doğru hasta seçimi, bireysel değerlendirme ve egzersizle desteklenen bir programla uygulandığında, manuel terapi konservatif tedavinin önemli bir bileşeni olabilir.
Bu makalenin DoktorTakvimi web sitesinde yayımlanması, yazarın açık izniyle yapılmaktadır. Web sitesindeki tüm içerikler, fikri ve sınai mülkiyet mevzuatı kapsamında uygun şekilde korunmaktadır.
DocPlanner Teknoloji A.Ş. web sitesi tıbbi tavsiye sunmaz. Bu sayfanın içeriği, metinler, grafikler, görseller ve diğer materyaller de dahil olmak üzere, yalnızca bilgilendirme amacıyla oluşturulmuştur ve tıbbi tavsiye, teşhis veya tedavinin yerini almak amacı taşımaz. Herhangi bir sağlık sorununuzla ilgili şüpheniz varsa, bir uzmana danışınız.