Birçok ebeveyn “Çocuğum konuşmuyor, anlatmıyor” diyerek başvurur. Aslında çocuklar anlatır; sadece yetişkinlerin diliyle değil. Oyun, çocuğun duygularını ifade etmesinin en doğal yoludur. Oyun terapisi tam olarak bu noktada devreye girer.
Oyun terapisi, çocuğun yaşadığı duygusal ve davranışsal zorlukları oyun yoluyla ifade etmesini sağlayan bilimsel bir terapi yöntemidir. Çocuk için oyun bir eğlence değil; bir iletişim biçimidir. Kaygı, öfke, korku, kıskançlık ya da içe kapanma gibi duygular oyun sırasında sembollerle ortaya çıkar.
“Evde oyun oynuyor, bu terapi mi?” sorusu çok sık sorulur. Hayır. Oyun terapisi; özel olarak yapılandırılmış bir ortamda, terapötik ilişki içinde ve belirli hedeflerle yürütülür. Terapist, çocuğun oyun içindeki temalarını gözlemler, anlamlandırır ve çocuğun duygusal düzenleme becerilerini geliştirmesine yardımcı olur.
Oyun terapisi özellikle;
Öfke nöbetleri
Kaygı ve korkular
Dikkat ve dürtü kontrol sorunları
Kardeş kıskançlığı
Travmatik yaşantılar
Okul uyum problemleri
gibi alanlarda etkilidir.
Çocuk, oyun terapisiyle birlikte kendini daha güvende hissetmeye, duygularını tanımaya ve davranışlarını düzenlemeye başlar. Değişim çoğu zaman önce oyunda, sonra evde ve okulda görülür.
Eğer çocuğunuz davranışlarıyla size bir şey anlatmaya çalışıyorsa, onu susturmaya değil, anlamaya ihtiyacınız vardır.
Çocuğunuz için profesyonel oyun terapisi desteği almak isterseniz benimle iletişime geçebilirsiniz.
Yerde ağlayan, bağıran, kendini yere atan bir çocuk… Çoğu ebeveyn için utanç, çaresizlik ve öfke aynı anda gelir. Peki bu öfke nöbetleri gerçekten “şımarıklık” mı?
Çocuklarda öfke nöbetleri çoğu zaman bastırılmış duyguların dışa vurumudur. Çocuk, duygusunu yönetemediğinde davranışıyla ifade eder. Özellikle 3–7 yaş arası dönemde bu durum oldukça yaygındır.
En sık yapılan hata, öfkeyi durdurmaya çalışmaktır. Oysa asıl soru şudur:
“Bu çocuk neden bu kadar zorlanıyor?”
Öfke nöbetlerinin altında genellikle;
Sınırların net olmaması
Duyguların anlaşılmaması
Aşırı kontrol veya aşırı serbestlik
Değişen aile dinamikleri
yer alır.
Bu noktada ebeveyn tutumu belirleyicidir. Ceza, tehdit ya da görmezden gelme sorunu çözmez; erteler. Çocuğun duygusunu düzenlemeyi öğrenmesi için önce anlaşılmaya ihtiyacı vardır.
Oyun terapisi ve ebeveyn danışmanlığı birlikte yürütüldüğünde, öfke nöbetlerinin sıklığı ve şiddeti belirgin şekilde azalır. Çocuk, duygusunu davranışla değil, sözel yollarla ifade etmeyi öğrenir.
Unutmayın: Öfke bir sorun değil, bir işarettir. Asıl mesele o işareti doğru okumaktır.
Çocuğunuzun öfke davranışlarını anlamak ve çözüm üretmek için destek almak istiyorsanız iletişime geçebilirsiniz.
Bu makalenin DoktorTakvimi web sitesinde yayımlanması, yazarın açık izniyle yapılmaktadır. Web sitesindeki tüm içerikler, fikri ve sınai mülkiyet mevzuatı kapsamında uygun şekilde korunmaktadır.
DocPlanner Teknoloji A.Ş. web sitesi tıbbi tavsiye sunmaz. Bu sayfanın içeriği, metinler, grafikler, görseller ve diğer materyaller de dahil olmak üzere, yalnızca bilgilendirme amacıyla oluşturulmuştur ve tıbbi tavsiye, teşhis veya tedavinin yerini almak amacı taşımaz. Herhangi bir sağlık sorununuzla ilgili şüpheniz varsa, bir uzmana danışınız.