Terapide Kendinizle Çelişmek: Sorun mu, İlerleme mi?
Terapide zaman zaman söylediklerinizin birbiriyle çeliştiğini fark ettiğiniz oldu mu? Ya da aynı konu hakkında birbiriyle tamamen zıt duygular hissettiğinizi? Mesela verdiğiniz bir karar konusunda hem emin hem de kararsız hissettiğinizi... Bu durum ilk bakışta kafa karıştırıcı, hatta rahatsız edici gelebilir. Ancak kendinizle çeliştiğinizi fark etmeniz, çoğu zaman düşündüğünüz gibi bir sorun değildir. Bu deneyim, aslında kendinizi daha yakından tanımaya başladığınız çok daha anlamlı bir sürecin parçası olabilir.
Kendimizi tutarlı, net ve tek bir bütün olarak görmeye eğilimliyiz. Oysa insan zihni bundan çok daha karmaşık bir yapıya sahiptir. Deneyimlerimiz, öğrendiklerimiz, ihtiyaçlarımız ve değerlerimiz zaman içinde değişir. Bu değişimler, içimizde farklı düşüncelerin, duyguların ve ihtiyaçların aynı anda var olmasına neden olabilir. Günlük hayatta bu sesler çoğu zaman fark edilmeden devam eder. Terapi ise bu farklı seslerin görünür hâle geldiği ve birlikte anlam kazandığı özel ve güvenli bir alandır.
Terapi sırasında daha önce üzerinde düşünmediğiniz bir konuya farklı açılardan bakabilir, kendinizle ilgili yeni farkındalıklar geliştirebilirsiniz. Kendinizle çeliştiğinizi fark etmeniz, terapi sürecinin doğal ve hatta beklenen bir parçasıdır. Çünkü bu farkındalık, zihninizin daha derin bir düzeyde çalışmaya başladığını gösterir. İlk başta bu farkındalık, karmaşanın arttığı hissini yaratabilir. “Ne istediğimi daha az biliyorum” ya da “Eskisinden daha karışık hissediyorum” diye düşünebilirsiniz. Oysa duygu karmaşasını yaşamak, geriye gittiğiniz anlamına gelmez. Çünkü bazen bir şeyler netleşmeden önce o karmaşanın içinden geçmek gerekir.
Terapi, fark edilen çelişkileri bastırmak veya onlardan hemen bir sonuç çıkarmaya çalışmak yerine, onları merak etmek; hangi ihtiyacın, hangi düşüncenin arkasında olduğunu fark etmeyi sağlamaktadır. Bu sayede tek bir doğru cevap bulmaya çalışmak yerine, kendiniz ve seçimleriniz hakkında daha geniş bir bakış açısı geliştirme becerisini kazandırmayı amaçlamaktadır.
Bütün bunları bir arada değerlendirdiğimizde, insanın tek bir duygu ya da düşünceden ibaret olmadığını daha iyi anlarız; dolayısıyla kendinizle çelişmek, aslında insan olmanın son derece doğal bir parçasıdır. Eğer kendinizi tam da bahsedilen bu noktada görüyorsanız, kendinize biraz daha yaklaştığınız bir yolda olabilirsiniz.
