Çıkmaz Sokaklar Da Yolun Bir Parçasıdır

Bazen ilerlemek, düşündüğümüz gibi hep ileriye gitmek değildir.
Hayat bazen insanı çıkmaz bir sokağa kadar getirir ve orada durmaya zorlar. Bir anda yol biter, duvar çıkar, ilerleyemezsin. Geriye dönmekten başka seçenek kalmaz.

Başta bu geri dönüş, sanki kayıpmış gibi hissedilir; çünkü geri adım atmak çoğu kişi için “başaramadım” demektir. Oysa çoğu zaman geri adım, kayıp değil fark ediştir. Çünkü artık nereye gidemeyeceğini, hangi yönün sana iyi gelmediğini bilmeye başlarsın.

Psikoterapi sürecinde sık karşılaştığım durumlardan biri de budur. Danışan bazen, “Defalarca denedim ama hep aynı duvara çarpıyorum,” der. Bu döngünün fark edilmesi bile ilerleyişin başlangıcıdır. Çıkmaz sokak, aslında yanlış yolda olduğunu gösteren bir işarettir; seni daha doğru bir yöne yönlendiren sessiz bir rehber gibidir.

İnsan, gidemediği yolları fark ettikçe kendi yönünü bulmaya başlar. Geri adım atmak, pes etmek değildir. Bazen yön değiştirmek gerekir; bazen ilerlemek için önce durup geriye bakmak gerekir. Çünkü hangi yoldan dönüyorsan, oradan bir şey öğrenmişsindir. Ve yönün değişmesi, yolun anlamını kaybettiği anlamına gelmez. Aksine, yol daha gerçek bir hâl almaya başlar.

Bireysel terapi, kişinin kendi iç yolculuğunda bu duraksama noktalarını anlamlandırmasına yardımcı olur. İnsan, hayatın çıkmaz sokaklarında kaybolduğunda değil; orada durup ne olduğunu gördüğünde kendine biraz daha yaklaşır.

Zihnin sustuğu, duyguların görünür olduğu bu duraklamalar, kişinin kendi rotasını yeniden çizmesine olanak tanır. Belki de çıkmaz sokak; yanlış yerde olduğun için değil, artık başka bir yere gitmen gerektiği için karşına çıkar. Ve insan, her dönüşte kendine biraz daha yaklaşır. Çünkü yolun amacı sadece ilerlemek değil; kendine varmaktır.

Psikoloji | Psikoloji İstanbul | Psikoloji Ankara | Psikoloji İzmir | Psikoloji Bursa | Psikoloji Adana