Adım Adım Değişiyoruz, Her Geçen Gün - Kl. Psk. İrem Asya Şallı

Adım adım değişiyoruz, her geçen gün.

“Hayatta değişmeyen tek şey değişimdir” diyor Heraklitos… Sahiden de öyle, hiçbir şey ne aynı ne de sabit kalmıyor. Sonu belirsiz ve geleceği öngörülemez bir değişim bu: Yarınımızı da bilmiyoruz, beş dakika sonramızı da… Böyle düşününce korku da adım adım işliyor her hücremize, yakın dostu kaygı eşliğinde. Belirsizlik bizi korkutan ve kaygılandıran bir gerçektir ve onunla yaşamayı öğrenmek, onunla baş edebilmek çok zordur. Onu bir düşman olarak gördüğümüz müddetçe de bu belirsizlik ile olan savaşımız hiç bitmez…

Kimi zaman değişimlerden korkarız fakat kimi zaman değişimleri içten içe isteriz. Önemli olan bu değişimleri bizlere en çok öğrenimi kazandıracak ve mümkün olduğunca da keyifle yaşayacak şekilde deneyimleyebilmektir. Çaba göstermenin kilit nokta olduğunu biliyor olsak bile akıntıya karşı çaba göstermekle akıntıyı reddettiğimizi, akıntının farkına varmadığımızı bilemeyebiliriz. Bazen, yaşarken önce durup yaşadıklarımızı fark etmemiz ve ne yaşadığımızı anlayabilmek ve anlamlandırabilmek, ondan sonra çaba göstermemiz gerektiğini içinde bulunduğumuz savaşı kazanma telaşımızdan göremeyebiliriz…

Öncelikle değişimi kabul etmemiz ve hayatımıza olan yapıcı etkisini anlayabilmemiz gerekiyor çünkü değişime karşı kürek çekmek öfkemizi ve vücudumuzdaki tüm gerilimi arttırıyor. Kaçınılmaz olanın karşısında o kürekleri akıntıya karşı çekmektense tüm cesaretimizi toplayarak akıntıyla iş birliği yapmamız gerekiyor. Çünkü ancak değişimi benimseyerek bize ve hayatımıza neler kattığını görebiliriz. Ancak bu şekilde karşımıza çıkan fırsatların farkına varabilir ve ruh sağlığımızı koruyabiliriz. Büyüklerimizin dilindeki “her şerde bir hayır vardır” sözü, Ataol Behramoğlu’nun “Yaşadıklarımdan Öğrendiğim Bir Şey Var” şiiri, psikolojinin “sosyal öğrenme” kavramı ve daha niceleri… Her dalda, her dilde ayrı adlandırılsa, farklı söylemlerle karşımıza çıksa da anlattıkları şey birdir. Konunun özü de işte tam olarak odur:

“Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:

Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa, bir çocuğa
Yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır
Kopmaz kökler salmaktır oraya
Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını
Kavgaya tüm kaslarınla, gövdenle, tutkunla gireceksin
Ve uzandın mı bir kez sımsıcak kumlara
Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir taş gibi dinleneceksin
İnsan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildiğine
Hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına
İnsan balıklama dalmalı içine hayatın
Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına
Uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar
Bütün kitapları okumak, bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın
Değişmemelisin hiçbir şeyle bir bardak su içmenin mutluluğunu
Fakat ne kadar sevinç varsa yaşamak özlemiyle dolmalısın
Ve kederi de yaşamalısın, namusluca, bütün benliğinle
Çünkü acılar da sevinçler gibi olgunlaştırır insanı
Kanın karışmalı hayatın büyük dolaşımına
Dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe, bütün evrene karışırcasına
Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır
Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana”

(Ataol Behramoğlu-Yaşadıklarımdan Öğrendiğim Bir Şey Var)

Psikolog | Psikolog İstanbul | Psikolog Ankara | Psikolog İzmir | Psikolog Bursa | Psikolog Adana