Boşanmanın Çocuklar Üzerindeki Etkileri - Özce Erdem

Ülkemizde boşanmaların giderek arttığı görülmektedir. Boşanma, kuşkusuz tüm aile bireylerini farklı biçimlerde etkiler. Bunların başında anne, baba ve çocuk yer almaktadır. Peki, bu durum özellikle çocukları nasıl etkiler, gelin birlikte bu konu üzerinde duralım.

Çocukların, anne baba anlaşmazlıklarının çok nadir dışında tutulduğu görülmektedir. Resmin dışında kalamayan çocuklar, aktif veya pasif bir şekilde olaya dâhil olurlar. Çocuğun yaşı, kişilik özellikleri, anne ve babanın birbirine olan tutumları; büyük ölçüde çocuğun etkilenmesinde rol oynar. Anne babadan birini düzensiz görmesi ve çocuğun yaşının küçüklüğü de etkiyi fazlalaştırır.

Bazı çocuklar, anne ve babalarının ayrılıklarından kendilerini sorumlu tutabilir. Bu suçluluk duygusu, çocukta bazı patolojik tutumların görülmesine sebep olabilir. Örneğin; çocuk, arkadaşlarına ve öğretmenlerine ailesinden bahsederken, babasını hiç görmemesine rağmen “birlikte yaşıyorlarmış” gibi anlatabilir.

Boşanmış ailede çocuk, kısaca; hayat düzeninin bozulması, ebeveynden birinin evden uzaklaşması, yakın geleceğin bilinmemesi gibi nedenlerle sıkıntı yaşayabilir. Okulda başarısızlık, terk edilme kaygısı, değersizlik duygusu, şiddetli hassasiyet, aşırı olgunluk belirtileri, dengesizlik, birlikte yaşadığı ebeveyni suçlama ve ona karşı saldırganlık, az oyun oynama gibi belirtiler, bu sıkıntıların yansımaları olarak karşımıza çıkabilmektedir.

Boşanma Sürecindeki Ebeveynlere Öneriler

Öncelikle, yaşam boyunca her iki taraf da çocuğun anne ve babası olacağının bilincinde olmalıdır.
Çocuk, anne ve babasını düzenli aralıklarla ama sürekli görebileceğinden emin olabilmelidir. Ebeveynlerin çocukla görüşme sürelerine ve planlarına sadık kalmaları önemlidir.
Ebeveynler, intikam almak düşüncesiyle çocuklarını diğer ebeveynden yoksun bırakmamalı ve çocuklarını ebeveynleri arasında seçim yapmaya zorlamamalıdır.
Boşanma süreci, basit bir dille her iki ebeveyn tarafından çocuğa anlatılmalıdır. Ayrıca, çocuğun boşanma olayında bir suçu olmadığı, anne ve babanın arasındaki ilişki probleminden kaynaklandığı vurgulanmalıdır.
Her iki ebeveyn, çocuğa dengeli ve eşit şekilde yaklaşmalıdır. Daha az görme gerekçesiyle çocuğun her istediği yapılmamalıdır. Hayat, normal seyrinde çocuğa verilen ilgi ve sevgi azalmadan devam etmeli; abartılı hediyeler ve davranışlardan kaçınılmalıdır.
Boşanma sürecinin ilk yılı, duygusal anlamda çocuklarda bir şok dönemi olduğu için bu süreçte çocuğa stresle baş etme konusunda destek olunmalıdır.
Sevgiler,
Uzman Klinik Psikolog Özce ESEN
Kaynak: Prof. Dr. Haluk Yavuzer – Çocuk Eğitimi El Kitabı

Psikoloji | Psikoloji İstanbul | Psikoloji Ankara | Psikoloji İzmir | Psikoloji Bursa | Psikoloji Adana