İyi Ebeveyn Çocuğunu Üzer mi? - Kl. Psk. Derya Bayrak

7. İyi Ebeveyn Çocuğunu Üzer mi?

“Çocuğum bana kızarsa?” “Beni sevmezse?” “Çocukluğunu mutsuz geçirmek istemiyorum.”

Birçok ebeveyn sınır koyarken aslında bu sorularla mücadele ediyor. Oysa iyi ebeveynlik, çocuğun hiç üzülmemesini sağlamak değildir.

Çocuğun hayatında hayal kırıklığı, beklemek, istemediği bir şeyi yapmak, paylaşmak ve bazen “hayır” cevabı almak olacaktır. Ebeveynin görevi bunların hiçbirinin yaşanmamasını sağlamak değil, çocuk bunları yaşarken yanında olabilmektir.

Çocuğun üzülmesi ile çocuğun zarar görmesi aynı şey değildir.

Örneğin çocuğunuz arkadaşına gitmek istiyor ama ertesi gün okul olduğu için izin vermiyorsunuz. Çocuk üzülüyor: “Sen zaten hiçbir şeye izin vermiyorsun!”

“Buna çok üzüldüğünü görüyorum. Arkadaşınla vakit geçirmek istiyorsun. Ama yarın okul var ve bu gece evde kalacağız.”

Çocuk hâlâ üzgün olabilir. Ancak duygusunun görülmesi sınırın kaldırılmasını gerektirmez.

Bazen ebeveynler kendi çocukluk deneyimleri nedeniyle çocuklarının hiçbir şeyden mahrum kalmasını istemez. Bu anlaşılır bir duygu. Ancak çocuğun ihtiyacı her zaman daha fazla imkân değildir. Bazen ihtiyacı, “Hayır” cevabıyla karşılaştığında da sevildiğini bilmektir.

Çocuğunuz size kızabilir ve yine de sizi sevebilir. Siz çocuğunuza “hayır” diyebilir ve yine de onu çok sevebilirsiniz.

Ebeveynliğin zor taraflarından biri, bazen çocuğumuzun bizi yanlış anlamasına kısa süreliğine dayanabilmektir.

“Beni sevmiyor” yerine “Şu anda bana kızgın.”

“Ben kötü bir anneyim/babayım” yerine “Çocuğum hayal kırıklığı yaşıyor ve ben onun yanında kalıyorum.”

Bu küçük dil değişiklikleri bile ebeveynin kendi duygusunu düzenlemesine yardımcı olabilir.

Çocuğun tepkisini önlemek için aile sürekli sınırlarından vazgeçiyorsa veya ebeveynlik yoğun kaygı ve suçlulukla yürüyorsa ebeveyn danışmanlığı faydalı olabilir.

Çocuğunuzu üzmemek her zaman mümkün olmayabilir. Ama onu üzgünken yalnız bırakmamak mümkündür.

Ne zaman bir uzmandan destek alınmalı?

Sınır koyma güçlüğü aile yaşamını belirgin biçimde etkiliyor, çatışmalar sürekli hâle geliyor, ebeveynler kendilerini çaresiz hissediyor veya çocuğun davranışlarında yaşına göre belirgin ve kalıcı bir bozulma görülüyorsa profesyonel değerlendirme yararlı olabilir.

Kaynaklar

Steinberg, L. (2001). We know some things: Parent–adolescent relationships in retrospect and prospect. Journal of Research on Adolescence, 11(1), 1–19.
Grusec, J. E., & Goodnow, J. J. (1994). Impact of parental discipline methods on the child’s internalization of values. Developmental Psychology, 30(1), 4–19.

Bu makalenin DoktorTakvimi web sitesinde yayımlanması, yazarın açık izniyle yapılmaktadır. Web sitesindeki tüm içerikler, fikri ve sınai mülkiyet mevzuatı kapsamında uygun şekilde korunmaktadır.

DocPlanner Teknoloji A.Ş. web sitesi tıbbi tavsiye sunmaz. Bu sayfanın içeriği, metinler, grafikler, görseller ve diğer materyaller de dahil olmak üzere, yalnızca bilgilendirme amacıyla oluşturulmuştur ve tıbbi tavsiye, teşhis veya tedavinin yerini almak amacı taşımaz. Herhangi bir sağlık sorununuzla ilgili şüpheniz varsa, bir uzmana danışınız.