Psk. Dr. Zübeyit Gün

Terapiye başlarken en büyük korkum, yine kısa süreli bir rahatlama yaşayıp eski alışkanlıklarıma geri dönmekti. Ancak burada mesele yalnızca iyi hissetmek değil, tekrar eden örüntüleri görmekti. Seanslarda, hayatımda aynı çıkmazlara nasıl bilinçsizce yürüdüğümü fark ettim. Bu farkındalık zaman zaman zorlayıcıydı çünkü sorumluluğumu daha net görmemi gerektiriyordu. Ama tam da bu noktada değişim başladı. Artık sorunlarla karşılaştığımda otomatik tepkiler vermek yerine durabiliyor, ne yaptığımı ve neden yaptığımı daha bilinçli bir şekilde değerlendirebiliyorum.

Çocuk sonrası kaygı seviyemi kontrol edemez hale gelmiş ve bu durum hayatımı çok zorlaştırmıştı. Akabinde terapi almaya karar verdim ve çevremdeki iyi referanslardan dolayı Zübeyit Bey ile terapiye başladık. Kendimin daha iyi bir versiyonunu oluşturmak adına devam eden terapi süreçlerimiz, kaygı haricinde bir çok kişisel ve duygusal eksikliklerin farkındalıkları ve çözümlenmesi ile sonlandı.

İlişkilerimde sürekli kendimi ispat etmeye çalıştığımı fark etmek benim için dönüm noktasıydı. Terapi sürecinde bu çabanın aslında içimdeki değersizlik duygusuyla bağlantılı olduğunu gördüm. Zübeyit Bey bana ne yapmam gerektiğini söylemedi; bunun yerine bu döngüyü kendim fark etmemi sağladı. Şimdi sınırlarımı daha net koyabiliyor ve kendimi daha az tüketiyorum. Bu süreç beni hem duygusal hem zihinsel olarak güçlendirdi.

Yaşamımın zor bir döneminde yardım aldım kendisinden. Zübeyit bey size öyle bir ortem sunuyor ki; dış dünyadan izole olduğunuz kadar iç dünyanızla iç içesiniz. Sizin bile bilmediğiniz, görmediğiniz, göremediğiniz yanlarınızı gösteriyor size. Bunu yaparken o kadar samimi ki; seans odasında rutin yaşam alanlarından birindesiniz sanki. Seanslar ilerledikçe bilgeliğindeki samimiyete, samimiyetindeki düzeye hayran kalıyorsunuz. Sonra onun tuttuğu ışıkla kıyıda köşede ne varsa görmeye, dokunmaya, onarmaya ve iyileşmeye başlıyorsunuz. Onun sayesinde hayatımın merkezinde kendimin olması gerektiğini keşfettim. Şimdilerde kendime karşı daha şefkatliyim; daha sağlıklı, daha sağlam ve daha mutlu bir hayat sürüyorum. İyi ki varsın hocam.

Daha önce terapi deneyimlerimde hep bir mesafe hissederdim; burada ise mesafe değil, sınırları net ama sahici bir ilişki vardı. Kendimi “vaka” gibi değil, bir insan olarak hissettim. Anlatırken savunmalarımın yavaş yavaş çözüldüğünü fark ettim ve ilk kez gerçekten kendime yaklaşabildim. Seanslardan çıktığımda sadece rahatlamış değil, düşünce biçimim değişmiş oluyordu. Bu değişim geçici bir motivasyon değil, kalıcı bir dönüşüm oldu.

Depresyon ve yoğun kaygı ile başladığım bu süreçte ilk başta yalnızca rahatlamak istiyordum, fakat zamanla anladım ki mesele semptomların azalmasından çok daha derindi. Seanslar ilerledikçe geçmişimle bugün arasındaki bağı görmeye başladım; çocuklukta öğrendiğim bazı kalıpların hâlâ hayatımı yönettiğini fark ettim. Bu yüzleşmeler zaman zaman zorlayıcıydı ama hiçbir an yalnız bırakılmış hissetmedim. Şimdi hem duygularımı tanıyabiliyor hem de onları yönetebileceğime inanıyorum.

En çok ihtiyacım olan şey yargılanmadan dinlenmekti ve bu güveni ilk seanslardan itibaren hissettim. Konuşurken bir uzmana değil, gerçekten temas kuran birine anlatıyormuşum gibi hissettim, ama bu samimiyetin içinde güçlü bir profesyonellik vardı. Bazen sorduğu tek bir soru günlerce zihnimde çalıştı ve sonunda davranışımı değiştirdi. İlişkilerimde daha net olmaya, hayır diyebilmeye ve kendi ihtiyaçlarımı fark etmeye başladım. Terapi benim için sadece sıkıntılarımı hafifletmek değil, kendimle daha dürüst bir ilişki kurmak anlamına geldi.

Terapiye başlarken içimde ciddi bir kuşku vardı; daha önce destek almış ama yüzeyde kaldığını hissetmiştim. İlk görüşmeden itibaren burada farklı bir şey olduğunu anladım; çünkü yalnızca anlattıklarım değil, anlatma biçimim, duraksamalarım, kaçındığım yerler bile dikkate alındı. Zübeyit Bey’in yaklaşımı bana hazır çözümler sunmak yerine kendi içimdeki düğümleri fark ettirdi. Zamanla aynı döngüleri nasıl tekrar ettiğimi, ilişkilerimde neden benzer çıkmazlara girdiğimi görmeye başladım. Bu farkındalık sadece seans odasında kalmadı; gündelik kararlarıma, sınırlarıma ve kendime bakışımıma yayıldı. Süreç sonunda yalnızca daha iyi hissetmiyordum; aynı zamanda daha bilinçli ve daha sağlam duruyordum.

Her seans benim için adeta bir keşif oldu. Sadece sorunlarımı konuşmakla kalmadık; hayatımı, seçimlerimi ve ilişkilerimi farklı açılardan görmeyi öğrendim. Zübeyit hocamın sorduğu sorular bazen çok düşündürdü, hatta zorladı, ama sonunda hep içime dokundu. Konuşmalarımız günlük hayatıma da yansıdı. Kararlarıma, davranışlarıma ve ilişkilerime yeni bir gözle bakmaya başladım. Önceden terapiyi sadece sorun çözmek olarak görüyordum; şimdi anlıyorum ki terapi, aynı zamanda kendini tanıma ve hayatı daha anlamlı yaşama süreciymiş. Bu süreç bana hem güç verdi hem de umut kattı. Onun desteğiyle artık kendi yolumu daha güvenle bulabiliyorum.

Zübeyit Bey’in en çok değer verdiğim özelliği sahiciliği oldu. Daha önce terapiye gittiğimde çoğu zaman çok resmi, mesafeli bir tavırla karşılaşırdım. Onunla ise ilk andan itibaren gerçek ve içten bir bağ hissettim. Bu bana kendimi rahatça ifade etme cesareti verdi. Yargılanmadığımı bilmek, en zor duygularımı bile paylaşmamı kolaylaştırdı. Zamanla hem kendime hem başkalarına daha dürüst olmayı öğrendim. Seanslarda yaşadığım farkındalıklar hayatımın her alanına yansıdı. İlişkilerimde daha net sınırlar koymaya başladım. Kendime daha iyi bakıyorum. Bu süreçte sadece iyileşmedim; aynı zamanda içsel olarak büyüdüm. Artık hayata daha sağlam, daha özgüvenli bir şekilde bakabiliyorum.